Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Digital Storytelling

Digital Storytelling

Een verslag van de ervaringen met de nieuwe mogelijkheden om geschiedenis te achterhalen

Digitale verhalen

Through the mirror of my mind

time after time

I see reflections

of you and me

 

Reflections of

the way life used to be

reflections of...

 

 

Sinds het begin van de minor Erfgoed en E-cultuur speelt dit lied van Diana Ross door mijn hoofd. Ons wordt gevraagd onze mening te geven over een flinke hoeveelheid literatuur op internet: Reflecteer.....

 

Het lied was -wederom- een hit in de zomer van 1988, toen ik om mijn collegegeld voor het komende studiejaar journalistiek te verdienen vakantiewerk deed bij CAPI foto/video, in Schalkwijk, Haarlem.

Ik herinner me dat ik een mevrouw vreselijk liet schrikken toen ik -nota bene de verkoopster!- niet goed wist hoe je een cd in een doosje doet en deze daardoor bijna brak... maar ik had ze nog nooit gezien, ze waren er nog niet zo lang!

 

Ook weet ik nog dat regelmatig een oudere meneer kwam die altijd zelf de fotozakjes voor zijn diarolletjes in wilde vullen. Het werd ons niet toevertrouwd. Hij droeg -weer of geen weer- een groene regenjas, en was altijd verschrikkelijk kortaf. De ontwikkelde dia's werden altijd grondig bekeken op de lichtbak in de toonbank. Op een dag kon ik mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen en vroeg ik hem of 'ze waren gelukt'. Tot verbazing van mijn collega's heb ik toen minstens een uur staan kijken naar lieveheersbeestjes en spinnen, voorzien van enthousiast commentaar over buitenlandse natuurreizen en dergelijke...

 

Ik heb vast over mijn vakantie-ervaringen een artikeltje geschreven - of liever gezegd, getikt, want een computer had ik toen niet. Die bestonden ook nog maar net....

 

Waar ik naar toe wil met deze herinneringen?

Naar waar ik me de komende tijd in ga verdiepen: digital storytelling.

Neem een herinnering, zet dit in een tekstveld, voeg een plaatje toe, brand het desnoods op een cd, en je hebt een digitaal verhaal.

 

Een student museologie (en dat ben ik) is dan natuurlijk vooral geinteresseerd in de waarde van een digitaal verhaal als (cultureel) erfgoed.

Interessant is daarbij de vraag hoe je omgaat met het subjectieve karakter van deze vorm van geschiedschrijving.

Want een herinnering is altijd subjectief, gekleurd door de eigen ervaringen van een persoon (laat ik het maar 'de eigen rugzak' noemen).

Wanneer is een herinnering zo waardevol dat deze tot erfgoed kan behoren? Wat zijn de criteria voor het bepalen van deze waardes?

Degene die dit allemaal beoordeelt neemt immers ook een rugzak mee....

 

 


<- Last Page :: Next Page ->